Po drodze Justynę ogarnęła żądza znalezienia winnicy w celu zakupu szlachetnych trunków na prezenty, to podłapała część ekipy. Winnic pod Bordeaux było wiele, ale znalezienie otwartej nie było wcale łatwą sztuką! Po dwugodzinnym przemierzaniu bezkresnych ostępów z winoroślami, postanowiliśmy zasięgnąć opinii tubylców, który tłumaczyli nam drogę po francusku. Przy tej okazji zwiedziliśmy kilka wyjątkowo urokliwych francuskich wiosek - każda z kamiennym kościółkiem i kilkoma domkami o niebieskich okiennicach z przepięknymi ogrodami. W końcu udało nam się spotkać młodą francuskę rozumiejącą odrobinę język angielski, dzięki czemu otrzymaliśmy od niej mapę dojazdu do otwartej winnicy. Niestety mapa była mało dokładna. W dalszej kolejności trafiliśmy do przystojnego sprzedawcy parasoli, który skierował nas w końcu do pobliskiej winnicy, ale ta okazało się zamknięta na cztery spusty! Nie traciliśmy jednak nadziei! W okolicznym miasteczku napotkaliśmy punkt informacji turystycznej, który na nowo zbudził naszą nadzieję na sukces. Po pierwsze zostaliśmy uświadomieni, że w okolicy, w której szukamy, nie kupimy już wina (odjechaliśmy za daleko od Bordeaux), ale koniak! Byliśmy bowiem w samym sercu winnic wytwarzających koniak – ten najprawdziwszy! Nieopodal znajdowała się bowiem miejscowość COGNAC! Przemiłe Panie z informacji turystycznej skierowały nas do winnicy koniaku Saint Sorlin de Cognac, gdzie nieco zaskoczony naszą obecnością Francuz oferował wyroby winnicy. Zrobiliśmy małe zakupy i odurzeni zapachem koniaku skierowaliśmy nasze kroki do pobliskiego supermarketu, zaopatrując się w napoje procentowe, których zabrakło w winiarni. Korzystając z okazji na parkingu sklepowym przyrządziliśmy obiad i po jedynie czterogodzinnej ruszyliśmy w dalszą drogę – kierunek Paryż!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz